برگزیدی کسی را که خدا برگزید

1ی'>برگزیدی کسی را که خدا برگزید

حَدَّثَنَا مُطَّلِبُ بْنُ زِیَادٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ: کُنَّا مَعَ أَبِی جَعْفَرٍ فِی الْمَسْجِدِ وَغُلَامٌ یَنْظُرُ إِلَى أَبِی جَعْفَرٍ وَیَبْکِی فَقَالَ لَهُ أَبُو جَعْفَرٍ: «مَا یُبْکِیکَ؟ قَالَ: مِنْ حُبِّکُمْ. قَالَ: «نَظَرْت حَیْثُ نَظَرَ اللَّهُ وَاخْتَرْت مَنْ خَیَّرَهُ اللَّهُ»

ابن ابی شیبة از مطلب بن زیاد از جابر جعفی روایت کرد که گفت: همراه ابو جعفر (امام باقر ع) در مسجد بودیم که جوانی به ابوجعفر نگاه میکرد و میگریست. ابوجعفر ع به او فرمود: چرا گریه میکنی. گفت: از محبّت شما! فرمود: اندیشیدی آن چه خدا اندیشید و برگزیدی کسی را که خدا برگزید.